Wersja twojej przeglądarki jest przestarzała. Zalecamy zaktualizowanie przeglądarki do najnowszej wersji.

VII Ogólnopolskie Forum Związkowe

Spotkania przedstawicieli uniwersyteckiej „Solidarności” mają już swoją 7-letnią tradycję. Inicjatywa ta zrodziła się przed laty w Szczecinie i została entuzjastycznie przyjęta. Następne spotkania odbyły się w Olsztynie, Poznaniu, Krakowie, Lublinie i Gdańsku w 30. rocznicę powstania „Solidarności”.
VII Ogólnopolskie Uniwersyteckie Forum NSZZ „Solidarność” gościliśmy na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach w dniach od 23 – 25 września. Celem naszego spotkania była debata na temat dzisiejszej „Solidarności”, jej miejsca i zadań w środowisku akademickim. Prelegenci – prof. Tadeusz Sławek, prof. Zygmunt Woźniczka, prof. Leszek Kochanowicz, dyr. Jarosław Makowski i Jacek Kołtan w swoich wystąpieniach rozważali znaczenie solidarności w różnych kontekstach – wolności, moralności, demokracji , różnorodności, a równocześnie pobudzili słuchaczy do żywej dyskusji. Spotkanie miało charakter otwarty i było adresowane do całego środowiska akademickiego.
Poza tym pokazaliśmy Gościom z różnych ośrodków akademickich inne oblicze Śląska od znanych im stereotypów.
Uczestnicy Forum wyrazili uznanie dla programu i organizacji spotkania.


Przemyśleć solidarność - wystąpienie

Solidarność odnosi się do więzi łączących ludzi, do współdziałania w dążeniu do wspólnego celu, świadczenia wzajemnej pomocy i wspólnego ponoszenia odpowiedzialności. Oznacza też uczucie moralne.
„Solidarność” nie stanowiła jedności, lecz niezmiernie zróżnicowaną wielość solidarności i nadal tą wielością pozostaje. Ona była rozległą artykulacją działań zbiorowych w imię godności, prawdy i wolności. Pochwalając wolne od przemocy metody walki „Solidarności”, Jan Paweł II podkreślał ; „ Nie może być walka silniejsza od solidarności.” Nie oznaczało to odrzucenia walki, lecz jej głębsze zakotwiczenie w porządku moralnym.
„Solidarność”, zrywając z przedmiotowym traktowaniem pracy, powiązała walkę w obronie pracy z walką o kulturę i prawa narodowe. Znaczenie „Solidarności” nie ogranicza się do obalenia komunizmu, lecz ma charakter uniwersalnej „lekcji człowieczeństwa’. Ważne okazały się pytania o człowieka.

Co mówi solidarność? Człowiek jest zawsze solidarny z kimś i dla kogoś. A więc – z kim ma być nasza solidarność w środowisku akademickim? Jakimi uczynkami i dziełami może się ona wyrażać?
Czy nie należy przyjrzeć się przestrzeni życia oświetlonej ideą solidarności albo jej pozbawionej.
Czy pamiętamy, że solidarność jest zawsze solidarnością jakiegoś dialogu. W rzetelnym dialogu zawsze chodzi o prawdę, a przecież losem nauki jest prawda i losem nauki jest dialog. Naukę zaś uprawiamy dla kogoś i z kimś. Wydaje się więc oczywiste, że idea solidarności powinna objawić się w sposób naturalny w środowisku akademickim.

Rzeczywistość jednak wielokrotnie rozczarowuje i pokazuje, że od ruchu protestu do społeczeństwa obywatelskiego droga jest daleka. Nie ma jednak wątpliwości, że to z pewnością środowisko akademickie powinno przewodzić temu procesowi, ale przede wszystkim musi zacząć od siebie. Solidarność w nauce, w pracy powinna być na rzecz „rozwoju każdego człowieka i całego człowieka”, jak podkreślał Jan Paweł II.

Wycieczki i
 
wydarzenia...

> tutaj <


Warto zajrzeć...

> przydatne linki <